بایگانی نویسنده: Habib

با خبر شدیم در روزهای پایانی‌ی سال گذشته‌ی خورشیدی استاد جلال ذولفنون در تهران درگذشت. سفر این چهره‌ی آشنای سه‌تار را به همه دوستداران موسیقی‌ی اصیل ایرانی تسلیت گفته، یکی از ساخته‌های او را که روی شعر فریدون مشیری و … ادامه‌ی خواندن→

  (مدرک) بعضی ها مدرک گرفته اند بعضی خریده اند و بعضی دیگر آبش را می خورند متخصص اطفال وزیر خارجه می شود  و تاریخ درس می دهد قهرمان دو و میدانی رییس فدراسیون فوتبال می شود و گوش های … ادامه‌ی خواندن→

شعرخوانی‌های اشعار شاعران ایرانی یکی از کارمایه‌های ايرج زهری، منتقد، مترجم، نمايشنامه‌نويس و مدرس تئاتر است که دیرزمانی‌ست او را به خود مشغول داشته است . در شماره‌های قبل اشعاری از شاعران مختلف را با صدای ایرج زهری شنیدیم. در … ادامه‌ی خواندن→

  از: محمود راجی پیرزن فکر می‌کند، بعد دوباره آلبوم را ورق می‌زند تا شاید عکس دیگری از آن مرد بیابد، که نمی‌بیند. بعد دوباره به همان عکس قبلی برمی‌گردد و دوباره سئوالش را تکرار می‌کند. پسرک چیزی نمی‌گوید و … ادامه‌ی خواندن→

  ‫‫ﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻧﻢ‬ ‫ﺧﻮﺍﻫﺮﻡ ﺯنی ﺧﻨﺪﺍﻥ ﺍﺳﺖ‬ ‫ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ‬ ‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺵ‬ ‫ﺑﺮﺝ‌ﻫﺎ ﻭ ﺧﺎﻧﻪ‌ﻫﺎی ﻣﺴﻄﺢ‬ ‫ﻣﺎﺑﻴﻦ‬ ‫ﺁﻧﺘﻦ‌ﻫﺎ ﻭ ﻣﺎﻫﻮﺍﺭﻩ‌ﻫﺎ ﻭ ﻛﺒﻮﺗﺮﻫﺎی ﺩﻭﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ‬

گالاردو سر افکنده مقابل ماتادورها چشم دریده زیر چاقوی سلاخ‌ها عکاس این عکس راست می‌گفت: جلوی قصابی که می‌رسند به لاشه همنوعان‌شان بی‌خیال نگاه می‌کنند گاوها ژست‌های عجیبی دارند   محمدعلی کلی   از دست‌های خالی خوشم می‌آید راحت مشت … ادامه‌ی خواندن→

روز جهانی تئاتر بر شما مبارک. در این روز فرخنده که به روایت (” آگوستو بوآل متولد 1931 در ريودوژانيرو برزيل دراماتورژ، استاد دانشگاه، نويسنده، تئوريسين، کارگردان تئاتر و خالق روش”تئاتر ستمديدگان “ ما تئاتریم: –تمامی جوامع بشری در زندگی روزمره … ادامه‌ی خواندن→

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=qTHDxOm60WQ&noredirect=1#!

آقا بزرگ بزرگ بود “چمدان”‌اش را در تهران بست و “چشمهایش” را در فرنگ میرزا کوچک‎خان افتاده بود و در جنگل‌های گیلان برخاست من که نه علوی هستم و نه جنگلی هدایت نمی‌شوم و پشت پیکان ۴۶ شعرهای‌ام را صادق‌انه … ادامه‌ی خواندن→

از حالم پرسیدی گفتم خوبم دروغ گفتم حالم وقتی خوب بود که در کودکی کنار حوض می نشستم و گمان می‌کردم که ماهی‌ها مرا می‌شناسند و گنجشک‌ها آب خوردنشان را نشانم می‌دهند باران یار دبستانیم بود و هر قطره‌اش را … ادامه‌ی خواندن→

گفته‌اند که مرگ خانه‌ی زندگی ست. و از همین روست که بزرگان با زندگی رنج و تشویش بیشتری داشته‌اند تا مرگ. حکایت پیری که در برابر عطار روی زمین دراز کشید و مرگ را به آن صوفی‌ی نامدار نشان داد خیلی هم افسانه نیست. حسین منصور هم که گفت اقتلونی یا ثقاتم / چیست در مرگم حیاتم همین را می گفت.