بایگانی نویسنده: Habib

پس از انتشار شعرخوانی‌ی مجتبی کاشانی از CD صدای توفیق ضمیمه‌ی دفتر هنر ویژه‌ی توفیق تصمیم گرفتیم از این شماره بخش‌های(TRAKS) مختلف صداهای دفتر هنر متعلق به دفاتری که به همراه CD آمده‌اند را در رسانه ارائه کنیم. با فشار … ادامه‌ی خواندن→

  مرگ‌اندیش گفتم مرگ، حق است بنشینم شعری برای مرگ بنویسم نوشتم، خط زدم نوشتم، خط زدم مأیوس نشدم ادامه دادم

برخی از صحبت‌های ناصر حجازی: مگر من حرف سیاسی زدم؟ دیدگاه خودم را نسبت به مشکلات اقتصادی و اجتماعی کشور بیان کردم. همه ناصر حجازی را می‌شناسند، به هیچ حزب، گروه و تشکیلاتی وابسته نبوده و نیستم. حجازی سکوت کند … ادامه‌ی خواندن→

برگرفته از: برای هیچکس، سایت پژوهش،هنروادبیات (فاطمه محسن‌زاده)     نشسته‌ام و منتظرم  تا جراحی دکتر سعیدی تمام شود و نوبت به عمل من برسد که بی‌اهمیّت است و «سرپایی»! زنی‌ را که از اتاق عمل بیرون آورده‌اند، کم کم … ادامه‌ی خواندن→

جدول ضرب را با ضرب تهرانی و با لهجه‌ی گیلکی ……………………… خواندم خانم معلم عقیده داشت حرف حساب را به هر زبانی باید زد ۲۴ می ۲۰۱۱

داستان هفتم نویسنده: الهام نظری از مامان خوشگل‌تر بود. چون دو تا آينه قرمز كنارش داشت. ولی مامان هيچوقت قرمز نمی‌پوشيد. بابا گفته بود اگه خوب ياد بگيری می‌تونی باهاش همه جا بری. مامان هر جايی با من نمی‌اومد . … ادامه‌ی خواندن→

یادبود بنان- قمر   دیشب به خلوت ِ دل ما، دَر فراز بود بزم بنان چه گرم و خوش و دل‌نواز بود در اولین شب ِ رمضان، بانگ چنگ و تار فتوای ردّ روزه و نفی‌ی نماز بود دیشب بلی، … ادامه‌ی خواندن→

۳ يخچال را فريفته‌اند تخم‌مرغ‌ها با اين پيراهن برفی هر يك خورشيدی در دل دارند.   هواپيما در غريوِ ابر خاموش می‌شود برقی می‌جهَد  و لامپ‌ها بی‌هوش می‌شوند اديسون در ايوان تاريك اشك می‌ريزد جوجه‌ها در يخچال جنجال می‌كنند و … ادامه‌ی خواندن→

ششم عنوان belonging به معنای چیزها و شرایطی که به آن تعلق داریم برای بیان نوستالوژی‌ی غربت شعرای ایرانی‌ی خارج از ایران در مقابل longing به معنای چیزها و شرایطی که آرزومندیم بر کتابی که در صدد معرفی‌ی آن هستم … ادامه‌ی خواندن→

داستان هشتم نویسنده: فرزانه ابراهيمی يكی بود يكی نبود. شايد آن يكي هم نبود! شايد هم ده تا بود. حالا اصلا مهم نيست چندتا بود چندتا نبود مهم يك تكه مرتع بود كه توی اين زمين گل و گشاد برای … ادامه‌ی خواندن→

در میان نوشته‌ی من ” بیژن و خواب بزرگ ” که در شماره‌ی اخیر دفتر هنر به چاپ رسیده است عکسی از  احمدرضا احمدی دیده می‌شود که در حالی‌که از بالای عینک دوربین را نگاه می‌کند کتاب گشوده‌ای را دردست گرفته است. این عکس به ظاهر بی‌ارتباط را بیژن اسدی‌پور نازنین به فراست در جایی از نوشته آورده است که من ازتفاوت جنس شعر آن دوران  احمد رضا احمدی و بیژن الهی نوشته‌ام. تاریخ آن عکس ظاهرا … ادامه‌ی خواندن→