استاد فریدون پوررضا همشهری‌ی گرامی‌ی باران و باغ و برنج، آخرین ترانه‌ی عشق را خواند. جای او که با استفاده از ملودی‌های دیلمان، گالش و گیلک  برداشتی متفاوت از موسیقی فولکلور ارائه داده‌ خالی خواهد بود. استاد پوررضا با تحقیق در زمینه موسیقی، بسیاری از ظرفیت‌های موسیقی گیلان را رشد داد و به گیلانیان و ایران معرفی نمود.

ادارات

مثل روزنامه‌ها، اول همه را سر كار می‌گذارند
بعد آگهی استخدام می‌زنند
بچه‌های وظيفه، يا شاعر شده‌اند يا خواننده!
خدا را شكر در خانه ما، كسی بيكار نيست
يكی فرم پر می‌كند، يكی احكام می‌خواند
يكی به سرعت پير می‌شود
و آن يكی مدام نق می‌زند:
مرده‌شور ريختت را ببرد
چرا از خرمشهر، سالم برگشتی؟! ادامه‌ی خواندن→

 از: حبیب شوکتی‌نیا

شعرهای‌ام ترجمه به فارسی‌ست

ساکن آمریکا هستم

به گیلکی فکر می‌کنم

جان‌باز

خرماپزان غروب
بمب‌ها سوت می‌زنند
 خاکریزها وصیت می‌نویسند
مین‌ها می‌خندند
مادر از خواب می‌پرد
و همه‌ی دمپایی‌ها را
به نمکی می‌بخشد. ادامه‌ی خواندن→

اینرو، دوست،

آنرو، دشمن،

سوغات ضرابخانه مدنیت!

رودها را حرص عقیم می‌کند

درختان، خمیرمایه برگ‌هایی آبستن دروغ

بادها، زندانی آسیابی نان به نرخ روز خور

به دل‌نوشته‌ها اعتماد نیست

شاعران پیام‌آوران ابلیس‌اند…….

۱

توی آشپزخانه

توی راهرو

پای باغچه

زیر دوش حمام

همه جا

یک نفس به دنبال تو گشتم

وقتی خوب خسته شدم

به یادم آمد

که تو اصلن نیامده‌ای ادامه‌ی خواندن→