ایرج گرگین مرد ِمردستان ِ رسانه‌ها، ما را در میان ِ اینهمه تنهایی، تنها گذاشت. ازاو با کارِکارستانش در رسانه‌ها چه در ایران وبیرون از وطنِ دردمندش آثاری ماندگار به یادگار مانده است. یکی از گفتگوهای چهار گانه با فروغ فرخ زاد و باز خوانی ِشازده کوچولو از آنِ اوست. با صدایی متین وُ مهربان.
شاملو در سوگ عزیزی می‌گفت: “انسان‌هایی از این دست، نمی‌میرند. به ناگهان در میان ما گم می‌شوند”. راست می‌گفت.
گمشدگانی از این دست، با یاد وُ عطر ِعاطفه‌هایشان در ما پیدا می‌مانند.
……………………………………………………………………………………….رضا مقصدی

ایرج گرگین روزنامه‌نگار  و از مدیران سابق رادیو تلویزیون ملی ایران و نیز از  نخستین بنیان‌گذاران رادیو در خارج ازکشور ۲۳ دی‌ماه  ۱۳۹۰ در فیرفکس ایالت ویرجنیای شمالی در آمریکا درگذشت. او در سال ۱۳۵۹ از ایران خارج شد و در کالیفرنیا اقامت گزید. در سال ۱۳۶۱ رادیو امید را درجنوب کالیفرنیا بنیان نهاد. در سال ۱۳۷۷ در راه‌اندازی رادیو آزادی (بخش فارسی رادیو اروپای آزاد) در پراگ، جمهوری چک مشارکت داشت و سال ها مدیریت آن را برعهده داشت. این رادیو بعداً تبدیل به رادیو فردا شد. ایرج گرگین در سال ۱۳۸۸ بازنشسته شد و مقیم ویرجینیای شمالی در ايالات متحده شد. او صبح جمعه ۱۳ ژانویه بعد از یک دوره بیماری طولانی سرطان ^[۹] در بیمارستان فیرفکس در ویرجینیای شمالی درگذشت.»

در انتها متن گفتگوی تلویزیونی مژده زندیه با ایرج گرگین در سوثد خرداد ۲۰۰۹. که فرصتی‌ست برای شنیدن چکیده‌ای از تاریخ رادیو و تلویزیون در ایران از زبان او را برای‌تان نقل می‌کنیم.

چاپ تازه‌ی آمبولانس

در طبقه‌ی اول کتاب‌خانه

سکوت تمرین می‌کند

“الف مثل باران”*  تب کرده‌است

پرستار با جلد سفید

وارد می‌شود

 آدامس طوطی‌نشان تزریق می‌کند

 چای دم کرده است

خدا کند حافظ سرما نخورده باشد

این شعر را خوب هم بزنید

فارسی شکر است

*کتاب شعر شاعر

۱۰نوامبر ۲۰۱۱

……………………………………………………..

 شش شعر کوتاه از: محسن احمدی

۱

تانک

تفنگ

گلوله،

مواظب باشید

اجسام از آنچه در این شعر می‌بینید

به شما نزدیک‌ترند.

۲

بر سینه‌ام زخم های عمیقی هست

انگار کسی مرا

با زیر سیگاری

اشتباه گرفته است. ادامه‌ی خواندن→

این نوشته قبلأ در نشریه‌ی شهروند آمده است.

تعریف مفاهیم

هنگام خواندن ادبیات فارسی دیده‌ام که از قرن دوم هجری که در آن نخستین آثار ادبی به زبان فارسی جدید ظاهر می‌شود تا عصر جدید که “شعر آزاد” و “داستان کوتاه” به بازار می‌آید، ما به پنج شاهواژه بر می‌خوریم که یکی پس از دیگری در متون ادبی فارسی رخ نشان داده سپس ناپدید شده‌اند. این واژگان راهگشا عبارتند از “خرد”، “سخن”، “عشق”، “طبیعت” و “خلق”.

اکنون این پرسش پیش می‌آید که چرا پنج شاهواژه ی بالا در آغاز، طرح و سپس گسترش یافتند و در پایان جای خود را به دیگری دادند. آیا این واژگان از لحاظ اجتماعی و تاریخی مشروط به شرائطی هستند یا ظهور و افول آنها صرفاً زاده ی تصادف است؟ این جاست که من به اصول نظری رو می‌کنم و می‌کوشم در پرتو آن به تحلیل مشاهدات خود بپردازم.

از نظر کارل مانهایم “به طور مشخص گفتن این که فرد منفرداً می‌اندیشد نادرست است، بلکه درست‌تر آن است که مؤکداً بگوییم که او با اندیشه‌ی خود بیشتر در آن چه افراد دیگر پیش از او اندیشیده‌اند شرکت می‌کند. ادامه‌ی خواندن→

…………………………………………………….

چه فرق می‌كند

گل يا پوچ

وقتی تو

دست‌های‌ات را

در شلمچه جاگذاشته‌ای.