بایگانی نویسنده: Habib

در هر شماره بخش‌های(TRAKS) مختلف صداهای دفتر هنر متعلق به دفاتری که به همراه CD آمده‌اند را در رسانه ارائه می‎کنیم. با فشار روی setofangdar 08-8 Audio Track می‌توانید به بخش هشتم ( زندگی‌نامه‌ی خودنوشت” پرویز شاپور، عمران صلاحی، بیژن اسدی‌پور” … ادامه‌ی خواندن→

مقبره ی مولانا که در حال حاضر به عنوان سمبل شهر قونیه از آن یاد می‌شود، در واقع محل سکونت پدر و خانواده‌ی مولوی به هنگام اقامت ایشان در قونیه بوده است. پدر مولانا پس از مرگ در همین خانه … ادامه‌ی خواندن→

تاریخ را یاد نگرفتیم و جفرافیا را زیر پا گذاشتیم. مغول‎ها که آمدند معلم‌های گرامی‌ی ریاضی تعداد کشته‌شدگان را زیر رادیکال بردند و کتابداران  مسئول قتلِ‌عام  کتاب‌ها اعلام شدند ژانویه ۲۰۱۲  

مجید نفیسی رضا ارحام صدر ( 87-1302) بازیگر خنده آفرین اصفهانی به تازگی در شهر خود درگذشت. نمایش های او مانند ” گز سلامتیان” و “بستنی چمنزار” شیرین بود و جذابیتی جهانگردانه داشت. من چند بار همراه با پدر مادر … ادامه‌ی خواندن→

شعرخوانی‌های اشعار شاعران ایرانی یکی از کارمایه‌های ايرج زهری، منتقد، مترجم، نمايشنامه‌نويس و مدرس تئاتر است که دیرزمانی‌ست او را به خود مشغول داشته است . در شماره‌های قبل اشعاری از شاعران مختلف را با صدای ایرج زهری شنیدیم. در … ادامه‌ی خواندن→

. .    

…………………………………………………….. از نورمراد رضایی پشت خاکریز سنگر گرفته‌ایم برادرم با برادرانش در شلمچه من با دوستانم در کوچه. غروب، بازی که تمام شد من با لباس‌های پاره خاکی به خانه آمدم                                   برادرم با لباس‌های خاکی خونین.

شانزدهم: عنوان belonging به معنای چیزها و شرایطی که به آن تعلق داریم برای بیان نوستالوژی‌ی غربت شعرای ایرانی‌ی خارج از ایران در مقابل longing به معنای چیزها و شرایطی که آرزومندیم بر کتابی که در صدد معرفی‌ی آن هستم … ادامه‌ی خواندن→

آهنگ رعنا

آهنگ متن این شماره‌ی رسانه را به هلن عزیزم تقدیم می‌کنم که خواهرم نیز هست و به موسیقی‌ی استاد علیزاده عشق می‌ورزد.

ایرج گرگین مرد ِمردستان ِ رسانه‌ها، ما را در میان ِ اینهمه تنهایی، تنها گذاشت. ازاو با کارِکارستانش در رسانه‌ها چه در ایران وبیرون از وطنِ دردمندش آثاری ماندگار به یادگار مانده است. یکی از گفتگوهای چهار گانه با فروغ … ادامه‌ی خواندن→

ما به صد خرمن پندار ز ره چون نرویم چون ره آدم بیدار به یک دانه زدند (حافظ ) در میخانه را با تنه فشار دادم و داخل شدم. تاریکی چنان بر چشم‌های معیوب من گران آمد که لحظه‌ای ایستادم  تا سوسوی چراغ‌های کوچک رنگین  با بینایی من کنار بیاید. پیش که رفتم و در پشت جمع نشسته‌ها … ادامه‌ی خواندن→