سرفصل‌هاى موسيقى ايران «نامه‌ی سیزدهم»

 
تصویر عماد رام

عماد رام

هلن شوکتی در هر شماره به معرفی آلات موسیقی و یا نخبگان موسیقی ایرانی می‌پردازد که از نظرتان می‌گذرد.

فصل دوازدهم


هلن شوکتی

 

 

روز پنجم ژوئن هرسال در جهان آزاد و در میان مردم متحد! این روز را «روز جهانی حفاظت محیط زیست» نامیده آن را جشن می‌گیرند.

ایرانیان در اول تیر ماه جشن آب پاشونک و در روز دوازدهم تیر ماه جشن تیرگان را بر پا می داشتند.

بیش‌ترین جشن‌های تابستانی با ستایش آب و باران همراه بود، چرا که در باور ایرانیان باستان، باران از عناصر مقدس به شمار می ‌رفته و مردم همه‌ی (هم وغم) خود را بکار می‌بستند تا آب آلوده نشود و پاک باقی بماند.

در دین زردتشت هم حفاظت محیط زیست یکی از خویش‌کاری‌های مردم شمرده می‌شد و برخی از زیباترین یشت‌های اوستا به فرشته آب یعنی ناهید اختصاص دارد که جشن آب پاشونک و یا جشن گشایش خراج در ستایش او برگزار می‌شد. 

روز اول تیر که طولانی‌ترین روز سال بشمار می‌رود مردم در کنار چشمه‌سارها و رودخانه‌ها و دریاچه‌ها جمع می‌شدند و با پاشیدن آب به یکدیگر، شادی می‌کردند و این روز را جشن می‌گرفتند.

 

عماد رام 

صدای عماد بچه ساری 

– پدرش مأمور انتظامی بود- اما خودعماد تا مغزِ استخوان شاعر پیشه و لحظه‌گرا بود، عاشق بود و خیلی خیلی دوست‌داشتنی.

یادش بخیر، یک آوازه خوان با صفا که حتی توی زمستان‌های سخت، صدایش بهاری بود.

عماد جان ممنون که صدایت را برای ما جا گذاشتی.

وقتی عماد عاشق در سال ۱۳۲۲ خورشیدی به تئاتر روی آورد پشت صحنه می‌خواند و فلوت می‌زد.

 

چرا تو جلوه ساز این بهار من نمی‌شوی 

چه بوده این گناه من که یار من نمی‌شوی

اسمش عمادالدین رام بود در سیزده سالگی به تهران آمد و به اداره هنرهای زیبا رفت و سازشناسی را نزد اساتید فن فراگرفت. او در سایه تعلیم و تربیت اساتیدی چون نورعلی‌خان برومند و خادم میثاق به آموختن سلفژ و دیکته موسیقی پرداخت.

ویژگی نواختن فلوت عماد (این ساز فرنگی) اجرای ربع پرده‌های موسیقی ایرانی بود که به خوبی آن را اجراء می‌کرد.

او در سال ۱۳۵۷ شرکت  (صدا طنین) را تشکیل داد و به ضبط و پخش نوارهای <شبانه با وطن>

پرداخت که سرشار از شعر وکلام و آهنگ‌های ملی میهنی بود.

عماد می گفت: هنرمند باید راه آزادگی را پیشه کند و بازگو کننده رنج‌ها و خوشی‌ها و هر آنچه که بر مردم جامعه‌اش می‌گذرد باشد.

عماد رام برای خوانندگان زیادی مانند: فریدون فروغی، مرجان، مهستی و نادرگلچین، عارف، مارتیک، مازیار، داریوش و گوگوش آهنگ‌سازی کرد و آهنگ معروف فرنگیس ساخته سیاوش قمیشی را باز خوانی کرد و بسیار خوش درخشید.

 

می خونم آخ که دیگه فرنگیس 

عشق تو داغونم کرد

به کی بگم که چشمات 

تو غصه زندونم کرد

خودش تعریف می‌کرد که عشق بنواختن فلوت در کودکی بقدری در من بود که نی‌های خودرویی که در اطراف شهر روئیده شده بود را سوراخ می‌کردم و در آن می‌دمیدم.

 

او از معدود موسیقیدان ایرانی بود که هنر آهنگسازی، شاعری، نوازندگی و خواننگی را یک جا داشت و در این معنا یادآور موسیقی‌دانان بزرگی همچون عارف و شیدا بود.

عماد رام متآسفانه سرانجام در دوم خرداد۱۳۸۲ در آلمان بر اثر بیماری سرطان درگذشت و در گورستان شهر دوسلدرف آلمان بخاک سپرده شد.

درباره Habib

متولد سال ۱۳۳۰ رشت استان گیلان- کسب لیسانس از دانشگاه ملی ایران- کوچ به ینگه دنیا سال ۱۳۶۵ و اقامت در کالیفرنیا-چاپ اولین کتاب شعر بنام (الف مثل باران) در سال ۱۳۸۴ در ایران توسط انتشارات شاعر امروز.
این نوشته در سرفصل‌های موسیقی‌ی ایران ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید