واژگان خانگی


شاعران این شماره:

نجیب آگاه، حکیم علی‌پور، نصرت رحمانی، یانیس رتسوس، حافظ موسوی و پابلو نروادو

 


یک شعر از: شاعر افغان نجیب آگاه

 

گنجشک‌ها کوچیدند.
درخت باور کرد،
تنهایی خود را.

 


یک شعر از: شاعر افغان حکیم علی‌پور

 

به من ببین!

جمعیتی هستم سرگردان

که هر روز یکی‌یکی از خودم دور می‌شوم

حلزونی خانه‌بدوشم

از برگی به برگی می‌لغزم

و جهانم را بر شانه‌هایم بالا و پایین می‌برم

 

دیگر حوصله‌ام سرمی‌رود

 از لب‌های این رود

و از هیچ مرزی کاری ساخته نیست

تو اقلأ کاری کن

مثلأ چادر سفیدت را

بر بلندترین برج کابل ببند

تا صلح در وطن برقرار شود

 


یک شعر از: نصرت رحمانی

بگذار هرچه نمی‌خواهند بگوِئیم

بگذار هرچه نمی‌‌خواهیم بگویند

باران که بیاید

از دست چتر 

کاری برنمی‌آید

ما اتفاقی هستیم

که افتاده‌ایم.

 

 


یک شعر از: یانیس ریتسوس

 

مرد در انتهاي خيابان گم شد.

ماه بالا بود.

پرنده اي لاي درختان صيحه كشيد.

داستاني معمولي و ساده.

كسي توجهي نكرد.

ميان دو تير چراغ برق در خيابان،

لكه بزرگي از خون.

 

 


یک شعر از: حافظ موسوی

گنجشک‌ها با تو دوست‌اند 

گربه‌ها از صدای پایت فرار نمی‌کنند

سوسک‌ها

_اگر تو بخواهی _

کنار دمپایی‌ها دراز می‌کشند

جانور درونم آرام شده است

تو با کدام زبان حرف می‌زنی؟!

 

.

 

 


یک شعر از: پابلو نروادو

 

تمام اصل‌های حقوق بشر را خواندم

و جای یک اصل را خالی یافتم

‌و اصل دیگری به‌آن افزودم

 عزیز من اصل سی‌و یکم

هر انسانی حق دارد

هرکسی را می‌خواهد دوست داشته باشد

 

 

 


یک شعر از: یانیس ریتسوس

 

مرد در انتهاي خيابان گم شد.

ماه بالا بود.

پرنده اي لاي درختان صيحه كشيد.

داستاني معمولي و ساده.

كسي توجهي نكرد.

ميان دو تير چراغ برق در خيابان،

لكه بزرگي از خون.

درباره Habib

متولد سال ۱۳۳۰ رشت استان گیلان- کسب لیسانس از دانشگاه ملی ایران- کوچ به ینگه دنیا سال ۱۳۶۵ و اقامت در کالیفرنیا-چاپ اولین کتاب شعر بنام (الف مثل باران) در سال ۱۳۸۴ در ایران توسط انتشارات شاعر امروز.
این نوشته در اشعار این شماره ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید