معنی واژه‌های دختر و پسر …….

معنی واژه های دختر و پسر برگرفته از ایران باستان
مرد از مُردن است . زيرا زايندگی ندارد .مرگ نيز با مرد هم ريشه است.زَن از زادن است و زِندگی نيز از زن است .
Description: www.sohagroup.com
دُختر از ريشه « دوغ » است که در ميان مردمان آريايی به معنی‎‌ی« شير » بوده و ريشه واژه‌ی دختر « دوغ دَر » بوده به معنی‌ی « شير دوش » زيرا در جامعه کهن ايران باستان کار اصلی‌ی او شير دوشيدن بود.
Description: www.sohagroup.com
به daughter در انگليسي توجه کنيد. واژه daughter نيز همين دختر است، gh در انگليس کهن تلفظي مانند تلفظ آلمانی‌ی آن داشته و « خ » گفته می‌شده. در اوستا اين واژه به صورت دوغْــذَر doogh thar و در پهلوی دوخت آمده است.دوغ‌در در اثر فرسايش کلمه به دختر تبديل شد.
Description: www.sohagroup.com
اما پسر، « پوسْتْ دَر » بوده. کار کندن پوست جانوران بر عهده پسران بود و آنان چنين ناميده شدند.پوست در، به پسر تبديل شده است. در پارسی‌ی باستان puthar پوثرَ و در پهلوي پوسَـر و پوهر و در هند باستان پسورَ است
 
Description: www.sohagroup.com
در بسياري از گويش‌های کردی از جمله کردی فهلوی ( فَيلی ) هنوز پسوند « دَر » به کار می‌رود . مانند « نان دَر » که به معنی‌ی « کسی است که وظيفه‌ی غذا دادن به خانواده و اطرافيانش را بر عهده دارد.»
Description: www.sohagroup.com
حرف « پـِ » در « پدر » از پاييدن است. پدر يعنی پاينده و کسی که می‌پايد. کسی که مراقب خانواده‌اش است و آنان را می‌پايد. پدر در اصل پايدر يا پادر بوده است. جالب است که تلفظ « فادر » در انگليسی بيشتر به « پادَر » شبيه است تا تلفظ «پدر»!
Description: www.sohagroup.com
خواهر ( خواهَر ) از ريشه «خواه » است يعنی آن‌که خواهان خانواده و آسايش آن است. خواه + ــَر يا ــار . در اوستا خواهر به صورت خْـوَنگْهَر آمده است .
Description: www.sohagroup.com
بَرادر نيز در اصل بَرا + در است. يعنی کسي که برای ما کار انجام می‌دهد. يعنی کار انجام‌دهنده برای ما و برای آسايش ما.« مادر » يعنی « پديد آورنده‌ی ما » .
Description: www.sohagroup.comDescription: www.sohagroup.com

با سپاس از آقای ناصر رستگارنژاد برای ارسال این مطلب

درباره Habib

متولد سال ۱۳۳۰ رشت استان گیلان- کسب لیسانس از دانشگاه ملی ایران- کوچ به ینگه دنیا سال ۱۳۶۵ و اقامت در کالیفرنیا-چاپ اولین کتاب شعر بنام (الف مثل باران) در سال ۱۳۸۴ در ایران توسط انتشارات شاعر امروز.
این نوشته در یادداشت‌های پراکنده ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاه‌ها بسته هستند.