با “سایه”

از: رضا مقصدی

 

“سایه ” ، این روزها در امریکاست ودر شهرهای گوناگون ِ آن  با دوستان وُ دوستدارانش، شعر وُ حرفهای دلش را صمیمانه  در میان می‌نهد. جایش اینجا، در کنار دلم خالی ست.

پنحره را به روی ما

باز، کن ای سخنسرا!

تاکه ترا غزل /غزل

آبی  ِِ آب‌ها کنم.

 

گل که شکفته می‌شود

نام تو گفته می‌شود.

 

شعر تو از تما م  سو

سایه، به سوسن افکنََد.

صحبت ِ عاشقانه‌ات

عاطفه‌های تازه را

در چمن ِ من  افکنَد.

 

کیستی؟

با کدام دل؟

شورِ ِ جهان ما شدی!

 

چیستی؟

با چه آتشی ؟

شعله‌ی جان‌ی ما شدی!

 

با تو غزل، شکفته شد.

عاطفه‌ی سپید ِ ما

سینه به سینه، گفته شد.

 

                                         کلن. آبان ۹۱

درباره Habib

متولد سال ۱۳۳۰ رشت استان گیلان- کسب لیسانس از دانشگاه ملی ایران- کوچ به ینگه دنیا سال ۱۳۶۵ و اقامت در کالیفرنیا-چاپ اولین کتاب شعر بنام (الف مثل باران) در سال ۱۳۸۴ در ایران توسط انتشارات شاعر امروز.
این نوشته در شعر دیگران ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاه‌ها بسته هستند.