دو شعر از هوشنگ رئوف

از عزیزهمیشه‌ی من هوشنگ رئوف، لر مهربان خرم‌آبادی‌ که چون کوه‌های سرفراز دیارمان می‌بالد.

۱

خاک را به هم زدی

و باغچه را

پراز پیاز نرگس کردی

و بی‌گاه

به سفر همیشه‌ی خاک رفتی

حالا

باغچه پر شده از بوته‌های سبز

با گل‌هائی

به شکل انگشتانت

۲

 همین چند لحظه پیش بود

که آمدم

دستمال دل‌ام را

بر سنگ مزارت گشودم

و هسته‌ی چند حبه خرمای بغض را جدا کردم و

دو شیوشه گلاب اشک

بر نامت ریختم

همین چند لحظه پیش بود

پس باز این دستمال پر و

این شیشه‌های گلاب را

از کجا ….

درباره Habib

متولد سال ۱۳۳۰ رشت استان گیلان- کسب لیسانس از دانشگاه ملی ایران- کوچ به ینگه دنیا سال ۱۳۶۵ و اقامت در کالیفرنیا-چاپ اولین کتاب شعر بنام (الف مثل باران) در سال ۱۳۸۴ در ایران توسط انتشارات شاعر امروز.
این نوشته در شعر دیگران ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

3 پاسخ به دو شعر از هوشنگ رئوف