کمی خانگی

به بیژن اسدی‌پور و انگشتان سحر آمیزش

 

چشمان‌ات آبی‌ست

دستان‌ام را می‌شویم
                       خیس نمی‌شوند
با این آب نمی‌شود
                       آبی شد
تابستان را از کویر می‌کَنم  
باران آغاز می‌شود
و هَراز
از این سمت آب‌های مرتبط
                       عبور می‌کند
نیما هنوز تنهاست
نه نور نورانی‌ست
و نه این گنبد ِ خالی،
کلید را می‌زنم
                      چراغ روشن نمی‌شود
این‌جا خانه‌ی من نیست
باید کمی خانگی شوم
مثل طنز‌های خانگی‌*
که هم تلخ است و هم شیرین
فرهاد هم از همین کوچه‌ی باریک گذشت
و ما هنوز
در جمعه‌های خوب
غزلی تازه نوشتیم
امروز آخر ماه فرنگی‌ست
من اما ستاره نیستم.
نه روز دیده می‌شوم نه شب
شهر فرنگی‌ام
از خواب
                      تا خراب

*اشاره به: “طنز خانگی” ،نوشته‌های کوتاه بیژن اسدی‌پور

روزويل کاليفرنيا ۳١ می ۲۰۰۸

نقل از ایرانیان دات کام

درباره Habib

متولد سال ۱۳۳۰ رشت استان گیلان- کسب لیسانس از دانشگاه ملی ایران- کوچ به ینگه دنیا سال ۱۳۶۵ و اقامت در کالیفرنیا-چاپ اولین کتاب شعر بنام (الف مثل باران) در سال ۱۳۸۴ در ایران توسط انتشارات شاعر امروز.
این نوشته در شعر ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

2 پاسخ به کمی خانگی