طنز و شوخ‌طبعی‌ی ملانصرالدین(۳)

عمران گرامی می‌فرماید:

قضیه‌ی من و ملا تمام نشده است. در سال ۱۳۶۶ داشتم لطیفه‌های ملا را می‌خواندم ، بعضی از آن‌ها باعث شد شعرهای ملا نصرالدینی بگویم. اسم‌شان را گذاشتم “آب در غربال” یعنی کاری بیهوده.

یکی دو تا از آن‌ها اینجا و آنجا چاپ شده است. حالا همه‌اش را اینجا می‌آورم! ناشران از چاپ کتاب شعر پرهیز می‌کنند، مگر کتاب شعر پنج تن آل نیما! ما هم این‌طوری به آن‌ها کلک می‌زنیم و شعرمان را چاپ می‌کنیم.

۵– عریان

    “یکی بر سر شاخ
                   بن می‌برید”
و حس کرده بود
که سیبی‌ست
           -سرخ و درشت-
و باید
         بیفتد
               به دامان یار
                                         ۶۶/۲۹/۲۷ 

۶– عریان
  پیراهنم از طناب 
                   افتاد 
عریان ماندی

پیراهنت از طناب
                        افتاد
عریان ماندم
                                                                       ۶۶/۲۹/۲۷

۷– کشتی
   خود را کشتی می‌پنداشت
   میخ طوله را لنگر
   دم خود را سکان
                   چمن را دریا

می‌آمد ملاح خسته
                      از دور
                                                                  ۶۶/۲۹/۲۸

۸– مرده
  مردی می‌آمد
   فریاد زد:
              ” من مرده‌ام
                              زیر درختی
                                            در راهی بی‌عابر.”
  و برگشت

  در جاده‌ای
                 جنازه‌ای می‌بردند.
                                                          ۶۶/۲۹/۲۸

                                                                     

                            

درباره Habib

متولد سال ۱۳۳۰ رشت استان گیلان- کسب لیسانس از دانشگاه ملی ایران- کوچ به ینگه دنیا سال ۱۳۶۵ و اقامت در کالیفرنیا-چاپ اولین کتاب شعر بنام (الف مثل باران) در سال ۱۳۸۴ در ایران توسط انتشارات شاعر امروز.
این نوشته در ملانصرالدین ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاه‌ها بسته هستند.