بایگانی دسته: یادداشت‌های شخصی

وقتی عیسی به ناصره بازگشت دید که شهر با گذشته فرق کرده است و همه جا را لهو و لعب فرا گرفته است. مردی را دید که در گذر عام جیب‌بری می‌کرد، پیش رفت وبه شانه‌ی او زد و گفت: این چه کاری‌ست که تو   می کنی؟ مرد بر گشت و عیسای ناصری را شناخت و گفت: یادت نمی آید؟ من از بدو تولد دست و انگشت نداشتم  و تو به من آن‌ها را دادی؟ چه کار دیگری از من ساخته است؟ عیسی نگاهی از سر نومیدی به او انداخت و بی آن که چیز دیگری بگوید دور شد. جای دیگر مردی را دید که بر سر راه زن‎ها ایستاده بود و با آن‏ها که در حال عبور بودند ور می‎رفت. عیسی به او نیز نزدیک شد و او را نیز مورد شماتت قرار داد. آن … ادامه‌ی خواندن→

شارل بودلر شاعر بزرگ فرانسه گفته است: سختترین کارها  سرگرم کردن خود است و به همین دلیل نوشتن شعر همیشه برای من این همه  مشقت‌بار بوده است. برای آدمی مثل من که بودلر نبوده است  خود را سرگرم کردن در روزگار جوانی با تماشای ” فیلمفارسی” تامین می‌شد. با یکی دو نفر از دوستان به سینما … ادامه‌ی خواندن→

دکتر سید حسین نصر در کتاب مصاحبه‎ی طولانی‌ی  خود با پسر خاله‌ی جوان‌ترش رامین جهانبگلو که بسیاری از سوال‌ها را البته خود ایشان از خود پرسیده است جایی تعریف می‎کند که نام ” سهروردی “ را او به درخواست همسر شاه به جای خیابان ” فرح ” برگزیده است. یعنی روزی ملکه از او می‎پرسد چه نامی را به جای ” فرح ” از میان نامداران ایران مناسب آن خیابان می‌داند  و دکتر نصر می‌گوید شاعران ایران سهم   خود را گرفته‌اند و تنها بزرگان فلسفه‌ی ایران در این میان بی‌نصیب مانده‌اند که بهتر است با نام شیخ اشراق ” سهروردی “ شروع شود. و این گونه است که نام‌های ” میرداماد ” و شاگرد نامدارش … ادامه‌ی خواندن→

  این که ایران پس از اسلام از کی تبدیل به سرزمین تک‌جنسیتی شد و مردان از چه زمانی صاحب کالایی به نام زن شدند خیلی روشن نیست. تنها می‌دانیم در یک قرنی که گذشت ابتدا مردی از راه رسید که به توسط مأموران‌ش خواست چادر را … ادامه‌ی خواندن→

(از دفتر  فرضیات ) ————– غلط‌خوانی  بعضی از  حروف الفبا گاهی یک  واژه را در گذر زمان به چنان مکانی می‌برد که معمولا از نهادن اولین خشت کج معماران حاصل می‌شود. مثلا وقتی شاه‌جهان پس از مرگ ملکه‌ی ایرانی خود”ممتاز محال” ( مادر دارا شکوه ) مقبره‌ی باشکوهی به یاد او بنا کرد زبان هندی‌ها مثل معمول سر حروف گیر افتادند و مقبره‌ی دردانه‌ی قصر( = ممتاز محال ) که هنگام زاییدن پانزدهمین فرزند شاه‌جهان از دنیا رفته بود تبدیل شد به … ادامه‌ی خواندن→

جایی خوانده بودم که یک خلبان نیروی هوایی‌ی ایران که در آغاز حمله‌ی صدام به تازگی از زندان جمهوری‌ی اسلامی آزاد شده بود در پاسخ به یک خبرنگار غربی که انگیزه‌ی او را برای جنگیدن در مقابل ارتش عراق مورد تردید قرار داده بود گفت: شک نکنید! چون اولین باری که از عرب‌ها شکست خوردیم مسلمانمان کردند. بلای دیگری را تحمل نمی کنیم . این پاسخ … ادامه‌ی خواندن→

در میان نوشته‌ی من ” بیژن و خواب بزرگ ” که در شماره‌ی اخیر دفتر هنر به چاپ رسیده است عکسی از  احمدرضا احمدی دیده می‌شود که در حالی‌که از بالای عینک دوربین را نگاه می‌کند کتاب گشوده‌ای را دردست گرفته است. این عکس به ظاهر بی‌ارتباط را بیژن اسدی‌پور نازنین به فراست در جایی از نوشته آورده است که من ازتفاوت جنس شعر آن دوران  احمد رضا احمدی و بیژن الهی نوشته‌ام. تاریخ آن عکس ظاهرا … ادامه‌ی خواندن→

ادامه‌ی خواندن→

در این شماره به سبب مشغله‌ی دوست بزرگوارمان آقای محسن صبا از داشتن یادداشتی تازه از ایشان محروم بودیم. لذا نوشته‌ی ذیل را که خود یادداشتی خواندنی‌ست و در آغاز همکاری‌ی ایشان با رسانه و در جواب تقاضای ما نوشته … ادامه‌ی خواندن→

راستش هر چه در خود گشتم هیچ وجه مشترکی با استاد کم نظیری چون ایرج افشار نیافتم مگر یک چیز : بیست سال پس از او، من نیز شاگرد همان دبستانی بوده‌ام که در باغ فردوس تجریش امروز موزه‌ایست در چند صد متری‌ی انتشارات بنیاد موقوفات پدرش محمود افشار. اما خاطره‌ی فراموش نشدنی من از مرد بزرگی چون او در جای دیگری نهفته است. * در انتهای راسته‌ی کتابفروشی‌های جلوی دانشگاه تهران، و اگر اشتباه نکنم روبروی سینما دیانا و در نزدیکی‌ی  کتابفروشی‌ی توس، در آن سال‌های آغاز پس از انقلاب یک کتابفروشی باز شده بود به نام انتشارات مولی که  هنوزهم ادامه‌ی ترجمه‌ی … ادامه‌ی خواندن→

یادش به خیر محمد قاضی مترجم نامدار نیم قرن گذشته را که وقتی برای عمل جراحی‌ی حنجره‌اش به فرانسه رفته بود روز عمل در پاسخ پزشک که احتمال از دست دادن تارهای صوتی‌ی او را گوشزد می‌کرد گفته بود: – … ادامه‌ی خواندن→

پرسشی که از محتوای نوشته‌ی ” یک سال با بیژن الهی و جزوه ی شعر ” برای یک آشنا با بیژن و آن نام‌ها و آن روزها پیش می‌آید این است که نویسنده حالا که به جز اشاراتی به شعرهای جوانی‌ی بیژن در  جزوه‌ی شعر، زبان ندانستن او، اشتیاق جوانی‌ی او که در سکانس خانه‌ی یدالله رویایی چون بیگاری  توصیف شده است، نقل شوخی‌های پلید از زبان دیگران، و سر انجام اجرای آخرین سفارش … ادامه‌ی خواندن→

همای گو مفکن سایه‌ی شرف هرگز در آن دیار که طوطی کم از زغن باشد ( حافظ ) در عرصه‌ی فرهنگی‌ی ما ایرانی‌ها عوارض خود بزرگ بینی، یا طبق صریح‌ترین ترجمه‌ی اصطلاح علمی‌ی آن ” گنده گوزی” در هیچ کجا … ادامه‌ی خواندن→

توضیح: بخش اول این مطلب در تاریخ۱۶ نوامبر ۲۰۱۰ رسانه آمده است که علاقمندان می‌توانند بامراجعه به یادداشت‌های شخصی پایینِ زیربخش دسته‌ها واقع در سمت چپ این صفحه آن‌را مطالعه کنند.…………..رسانه ک . (روایت شمس تبریزی از مکتب‌خانه‌ای و روسپی‌خانه‌ایدر … ادامه‌ی خواندن→

حتی کسانی که خودکشی را یک معصیت می‌دانند از این وسوسه دور نمی‌مانند که در این عمل شجاعتی استثنایی دیده می‌شود. کلمات کلیشه‌ای‌ی ” بزدل ” و ” بی‌مسئولیت ” کسانی که در برابر واژه‌ی خودکشی روی ترش می‌کنند بیشتراز سر وحشت از رویارویی با مرگ است که در … ادامه‌ی خواندن→

آخرین خاطره‌ای که از گیتی به یاد می‌آورم مربوط می‌شود به سال‌های اول جمهوری‌ی اسلامی که مسعود  کیمیایی با همسرش خانه‌ای در خیابان نیاوران اجاره کرده بودند و من یکی دو بار با خود مسعود – دوست قدیم – که … ادامه‌ی خواندن→