بایگانی دسته: داستان

  از: محمود راجی پیرزن فکر می‌کند، بعد دوباره آلبوم را ورق می‌زند تا شاید عکس دیگری از آن مرد بیابد، که نمی‌بیند. بعد دوباره به همان عکس قبلی برمی‌گردد و دوباره سئوالش را تکرار می‌کند. پسرک چیزی نمی‌گوید و … ادامه‌ی خواندن→

اخیرأ بیست و چهارمین شماره‌ی دوفصل‌نامه‌ی فرهنگی و هنری پایاب منتشر شد. این شماره نیز مانند شماره‌های دیگر این نشریه‌ی ارزشمند اختصاص به یک شخصیت ادبی‌ داده شده است. هنرمند انتخاب شده‌ی این شماره، داستان‌نویس چیره‌دست مجید دانش‌آراسته است که … ادامه‌ی خواندن→

  تو این آقای راننده را می‌شناسی.همان نگاه اول شناختیش. اسمش آقا رضاست..رضا سیاه .. رضا بندری..او-اما-هنوز تو را به جا نیاورده. حق دارد. توی خواب هم نمی‌دیده که یک روز تو را این ریختی ببیند. با این مانتو واین … ادامه‌ی خواندن→

من انار را دان نمی‌کردم. با چاقو پوست‌اش را خط می‌انداختم و با دست می‌شکستم که چهار پَرَش باز شود و دانه‌های سرخ و شفّاف‌اش از میان پرّه‌های نازک سپید، تورفته و برآمده، دهان تو را آب بیندازد. با این … ادامه‌ی خواندن→

از کتاب انتخاب آزاد نشر همراه ۱۳۸۴     دیگر تمام شد . حالا با خیال راحت بدون این که از خیابان به پنجرهی خانهات نگاه کنی ، میتوانی بالا بیایی. اگر هم نگاهت اتفاقی به اینجا افتاد دیگر هیچ کس … ادامه‌ی خواندن→

نوشته: آرام روانشاد شناختمش، با همان نگاه اول شناختمش. بعد از هجده سال همان برق نگاه را داشت. تا چشم بدزدم از نگاهش و رو كنم به منشی شركت كه نشسته بود پشت ميز و با لبخندی ساختگی نگاهم می‌كرد، … ادامه‌ی خواندن→

داستان دوازدهم نوشته:عشرت رحمان‌پور چمدان را گذاشت لب جدول و نشست روش. سرما سرماش شد و قوز کرد توی خودش و شال را کشید جلوی دماغ و دهانش. دم صبح بود و کم‌کم سر و کلۀ آدم‌ها توی خیابان پیدا … ادامه‌ی خواندن→

با اولین سیلی گیج شدم. احساس کردم همه چیز را برعکس می‎بینم. بهزاد داد می‌کشید و باز هم مرا می‌زد. هر چه التماس‌ش می‌کردم، انگار نه انگار. تا به حال چنین رفتاری از شوهرم که چند سال بود با هم … ادامه‌ی خواندن→

    نویسنده : حمید پاک نیا باید گفت که هیچ رویدادی به اندازه‌ی خاکسپاری نابهنگام هراس آور نیست که به راستی با بیشترین نابه‌سامانی‌ها و پریشانی‌های تن و روان همراه است. فشردگی شکیبایی ناپذیر شش‌ها، چسبناک شدن جامه خاک … ادامه‌ی خواندن→

داستان یازدهم نوشته: حمزه بَرمَر طوری بوی دود سیگار در هوای راکد خانه ماسیده بود که انگار تمام طول روز سیگار کشیده‌اند. صدای زنگ تلفنی که روی میز کوچک اتاق نشیمن قرار داشت قانون سکوت ظهرگاهی را شکست. داخل اتاق … ادامه‌ی خواندن→

داستان هشتم نویسنده: مریم جوادی همين که زن دايی گفت: «کاسه‌ها تو صندوقه، يکی…» از بالکن بلند گفتم: «من می‌يارم.» به محض ورود رفته بودم آن بالا، به بهانه‌ی امتحان رياضی‌ی هفته‌ی آينده، کتاب را گرفته بودم دستم و از … ادامه‌ی خواندن→

نوشته: علی پاینده جهرمی هال که کلاسیک‌های پرتعلیق ما را کسی نمی‌پسندد، امروز می‌خاهیم داستانی ببافیم، مدرن، پست مدرن، شاید هم مافوق پست مدرن. می‌خاهیم از عمق کلاسیک، از اعماق آتش کنار خلوت شبانگاهی اجدادمان بر کناره‌ی قار فسیل تاریخ، … ادامه‌ی خواندن→

داستان هفتم نویسنده: الهام نظری از مامان خوشگل‌تر بود. چون دو تا آينه قرمز كنارش داشت. ولی مامان هيچوقت قرمز نمی‌پوشيد. بابا گفته بود اگه خوب ياد بگيری می‌تونی باهاش همه جا بری. مامان هر جايی با من نمی‌اومد . … ادامه‌ی خواندن→

داستان هشتم نویسنده: فرزانه ابراهيمی يكی بود يكی نبود. شايد آن يكي هم نبود! شايد هم ده تا بود. حالا اصلا مهم نيست چندتا بود چندتا نبود مهم يك تكه مرتع بود كه توی اين زمين گل و گشاد برای … ادامه‌ی خواندن→

  نویسنده: فرزین فرزام ……………………………………………………………………..(برای کودکان دروازه­ غار به ­ویژه مرتضی که جسدش در جوب پیدا شد.) داستان پنجم نیمه­‌شب است. جز او کسی در خانه نیست. قاسم متقالیِ جُندآباد سرش را از روی زانو برمی­دارد، عرق­گیر را از سر … ادامه‌ی خواندن→

داستان ششم نویسنده:  حبیب کرمی دو تله موش از توی کوله‎ام بیرون می‌آورم و زیر تخت می‌گذارم ، حشره‌کش را هم بعد از اینکه تلویزیون سر نیم ساعت خاموش شد زیر کاناپه پنهان کردم، در همین این یکی دو دقیقه … ادامه‌ی خواندن→